Domus VI · Regio Palatium

Wilczyca kapitolińska: rzeźba młodsza od legendy?

Brązowa wilczyca karmiąca bliźnięta to najbardziej znany symbol Rzymu. Stoi w Muzeach Kapitolińskich, a jej kopie można spotkać od herbów klubów piłkarskich po pomniki w miastach na całym świecie. Przez stulecia uważano ją za dzieło etruskie z V wieku p.n.e. Dziś nie jest to już takie pewne.

Bliźnięta dorobiono później

Pierwsza sprawa jest bezsporna. Romulus i Remus, którzy ssą wilczycę, to dodatek z końca XV wieku. Często przypisuje się je florenckiemu rzeźbiarzowi Antoniowi del Pollaiuolo, choć i to nie jest przesądzone. Wilczyca stała w średniowieczu przy Lateranie. W 1471 roku papież Sykstus IV przekazał ją mieszkańcom Rzymu i trafiła na Kapitol.

A może sama wilczyca też?

Na początku XXI wieku rzeźbę gruntownie konserwowano. Konserwatorka Anna Maria Carruba zwróciła uwagę na technikę: figurę odlano w całości, jednym kawałkiem. Starożytni odlewnicy duże posągi z brązu zwykle składali z części, natomiast metoda jednolitego odlewu jest typowa dla średniowiecza.

W 2008 roku ogłoszono wyniki badań radiowęglowych i termoluminescencyjnych resztek formy odlewniczej. Wskazały na XI-XII wiek naszej ery. Gdyby to się potwierdziło, najsłynniejszy symbol starożytnego Rzymu byłby średniowieczny.

Spór nie jest rozstrzygnięty. Część badaczy broni starożytnego pochodzenia, wskazując na styl i na to, że starożytne źródła wspominają wilczycę z brązu stojącą w Rzymie. Muzeum podaje dziś ostrożnie obie możliwości.

Wilczyca czy lupa

Ciekawe, że już Rzymianie mieli wątpliwości co do samej legendy. Liwiusz przytacza wersję, w której bliźnięta wykarmiła żona pasterza, Akka Larencja. Pasterze mieli ją nazywać lupa, czyli wilczyca, ale to słowo oznaczało też kobietę lekkich obyczajów. Stąd, według tej wersji, wzięła się cała opowieść.

Rzym przez wieki wybierał jednak wilczycę z legendy. Taka historia lepiej nadaje się na symbol miasta niż racjonalne wyjaśnienie. Niezależnie od tego, kiedy ją odlano, brązowa wilczyca robi dokładnie to, co miała robić: opowiada początek Rzymu jednym obrazem.

Miejsce na planie

Plan Rzymu, etap II: Forum Romanum, 19 domów Domus XVIII: Legiony rzymskie: maszyna, która zbudowała imperiumDomus III: Pole Marsowe: gdzie Rzym ćwiczył i głosowałDomus X: Juliusz Cezar: człowiek, który złamał republikęDomus IV: Westalki: sześć kapłanek i ogień, który nie mógł zgasnąćDomus VIII: Triumf: jeden dzień, w którym wódz był prawie bogiemDomus IX: Augurowie: jak bogowie mówili „nie”Domus VII: Pater familias: ojciec z władzą nad życiem i majątkiemDomus II: Ustawa XII tablic: prawo, które wisiało na ForumŚwiątynia Westy (Forum): Westalki: sześć kapłanek i ogień, który nie mógł zgasnąćŁuk triumfalny (Święta Droga): Triumf: jeden dzień, w którym wódz był prawie bogiemDomus XII: Kaligula: szaleniec czy ofiara wrogich kronik?Domus XI: Neron: cesarz, pożar i legenda, która go przeżyłaDomus I: Palatyn: wzgórze, od którego wszystko się zaczęłoDomus XVII: Porwanie Sabinek: legenda u początków RzymuDomus VI: Wilczyca kapitolińska: rzeźba młodsza od legendy?Domus XIII: Upadek cesarstwa rzymskiego: dlaczego naprawdę runął Rzym?Domus XV: Imperium rzymskie: jak działało największe państwo starożytnościDomus XIV: Starożytny Rzym: od chat na Palatynie po stolicę świataWilczyca w grocie Luperkal (u stóp Palatynu): Wilczyca kapitolińska: rzeźba młodsza od legendy?Okręt na Tybrze: Augurowie: jak bogowie mówili „nie”Domus XIX: Alfabet łaciński: skąd wzięły się nasze litery?Domus V: Insula: jak się mieszkało w rzymskim blokuDomus XVI: Gladiatorzy: kim naprawdę byli wojownicy areny?